Ghazal 4230

آمد بهار وخلق به گلزار می رونددیوانگان به دامن کهسار می روند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4243

بیرون ز خود کسی که پی مدعا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4246

چون غمزه تو بر سر بیداد می‌رودآسایش از قلمرو ایجاد می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4249

هوش من از نسیم سحرگاه می رودحکم اشاره بر دل آگاه می رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4275

صد شِکوه به جا ز دلم جوش می‌زندشرم حضور مانع اظهار می‌شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4278

از یاد وصل، دیده من سیر می‌شودمهتاب در پیاله من شیر می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4286

از خط نگاه پردگی دیده می شودمژگان شوخ، سبزه خوابیده می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4289

بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شودطوطی ز پشت آینه گویا نمی‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4304

عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4312

آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4316

از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسیدتا ریشه ام چو رشته به آب گهر رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4320

از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشیددام پری شکار به روی هوا کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4326

تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4328

در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4329

تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4337

از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4342

طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4349

هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4360

مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4371

دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4373

از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4384

از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4392

این اشک جگرگون چه اثرداشته باشدپیداست که طفلی چه جگرداشته باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4405

خوش وقت گروهی که در اندیشه یارندچون کعبه روان روی به دیوار ندارند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4407

خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4413

آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4415

غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4421

تامنزل من بادیه بیخبری بودهر موج سرابم به نظر بال پری بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4423

با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4425

سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید

Saib TabriziGhazal1 min