Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
جدا نمی شود از پیش لعل میگونشچه بوسه گاه شناس است خال موزونش !
Ghazal 5022گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش
Ghazal 5040با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش
Ghazal 5045غافل ز حال عاشق خونین جگر مباشمغرور حسن پا به رکاب اینقدر مباش
Ghazal 5047هرجا نمی خرند متاعت گران مباشپرواز گیر و خار و خس آشیان مباش
Ghazal 5065سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش
Ghazal 5076سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
Ghazal 5078فارغ ز تمنای جهان گذران باشبی داعیه چون دیده حیرت زدگان باش
Ghazal 5079چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باش
Ghazal 5096در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش
Ghazal 5098می ز شرم لب می آشامشعرق شرم گشت درجامش
Ghazal 5102از هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویشبحر گران وقارم در پاس گوهر خویش
Ghazal 5107هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش
Ghazal 5114پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط
Ghazal 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط
Ghazal 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمعبه دست شعله بود اختیار گریه شمع
Ghazal 5137مشو به دیدن خشک از سمنبران قانعمشو ز خوان سلیمان به استخوان قانع
Ghazal 5146عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغقطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ
Ghazal 5170می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟
Ghazal 5173آتشین شد چهره خاک از می گلرنگ عشقچرخ شد خاکستری از آتش بی رنگ عشق
Ghazal 5174از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟
Ghazal 5182پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق
Ghazal 5189گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق
Ghazal 5191آزرده است گوشه نشین از وداع خلقغافل که اتصال حق است انقطاع خلق
Ghazal 5203نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشکگاه کار بوسه تر می کند پیغام خشک
Ghazal 5205غوره من شد مویز از سردی دنیای خشکسوخت خون چون نافه ام در دل ازین صحرای خشک
Ghazal 5216از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک
Ghazal 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک
Ghazal 5223پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگدر وطن آمد مرا از خواب سنگین پا به سنگ
Ghazal 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگزین سبب چشم تو پیوسته بود بر سر جنگ