آزرده است گوشه نشین از وداع خلقغافل که اتصال حق است انقطاع خلق

در اختلاط خلق ضررهاست، زینهاربگذر ز خلق و صحبت بی انتفاع خلق

جانسوزتر ز مرگ طبیعی است فوت وقتکاین انقطاع حق بود آن انقطاع خلق

بر اجتماع خلق مکن تکیه کز غرورگوساله را خدای کند اجتماع خلق

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب به یاد حق ز جهان صلح کرده ایمفارغ نشسته ایم ز صلح و نزاع خلق

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love