Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش
Ghazal 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط
Ghazal 5120در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع
Ghazal 5132ز روشنی جگر داغدار دارد شمعز راستی مژه اشکبار دارد شمع
Ghazal 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع
Ghazal 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغز یار و دوست جدا مانده ام چنان درباغ
Ghazal 5167معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف
Ghazal 5170می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟
Ghazal 5174از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟
Ghazal 5182پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق
Ghazal 5189گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق
Ghazal 5203نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشکگاه کار بوسه تر می کند پیغام خشک
Ghazal 5205غوره من شد مویز از سردی دنیای خشکسوخت خون چون نافه ام در دل ازین صحرای خشک
Ghazal 5215از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟
Ghazal 5216از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک
Ghazal 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک
Ghazal 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگزین سبب چشم تو پیوسته بود بر سر جنگ
Ghazal 5231از روی لاله گون تو در خون تپید رنگدیوانه وار پیرهن گل درید رنگ
Ghazal 5250نمی روم قدمی راه بی اشاره دلکه خضر راه نجات است استخاره دل
Ghazal 5254اگر شود زنی بوریا شکر حاصلشود ز خامه بی مغز هم ثمر حاصل
Ghazal 5260دارم ز دست رفته عنانی ز دود دلچون زلف تاب داده سنانی ز دود دل
Ghazal 5267حیرت نگر که در بغل غنچه بوی گلزنجیر پاره می کند از آرزوی گل
Ghazal 5271چو خواهی عاقبت شد رزق مورانبه دولت گر سلیمانی چه حاصل
Ghazal 5282گر چنین شویَد غبار زهد از دل بادهامبادبان کشتی می میشود سجادهام
Ghazal 5286در نمود نقشها بیاختیار افتادهاممهره مومم به دست روزگار افتادهام
Ghazal 5295مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیدهامتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیدهام
Ghazal 5306با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام
Ghazal 5347گر ز خود بیرون کسی فریادرس میداشتممیکشیدم ناله از دل تا نفس میداشتم
Ghazal 5358جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخمآخر آمد ناوک اوراست بر بالای زخم
Ghazal 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم