Ghazal 5103

بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5115

چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5120

در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5132

ز روشنی جگر داغدار دارد شمعز راستی مژه اشکبار دارد شمع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5135

به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5149

چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغز یار و دوست جدا مانده ام چنان درباغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5167

معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5170

می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5174

از نقاب سنگ تابد شعله عریان عشقپرده چون پوشد کسی بر سوزش پنهان عشق؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5182

پای گستاخ منه بر در کاشانه عشقسر منصور بود کنگره خانه عشق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5189

گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5203

نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشکگاه کار بوسه تر می کند پیغام خشک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5205

غوره من شد مویز از سردی دنیای خشکسوخت خون چون نافه ام در دل ازین صحرای خشک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5215

از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5216

از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5219

از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5225

می شود دایره خلق ز بیماری تنگزین سبب چشم تو پیوسته بود بر سر جنگ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5231

از روی لاله گون تو در خون تپید رنگدیوانه وار پیرهن گل درید رنگ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5250

نمی روم قدمی راه بی اشاره دلکه خضر راه نجات است استخاره دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5254

اگر شود زنی بوریا شکر حاصلشود ز خامه بی مغز هم ثمر حاصل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5260

دارم ز دست رفته عنانی ز دود دلچون زلف تاب داده سنانی ز دود دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5267

حیرت نگر که در بغل غنچه بوی گلزنجیر پاره می کند از آرزوی گل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5271

چو خواهی عاقبت شد رزق مورانبه دولت گر سلیمانی چه حاصل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5282

گر چنین شویَد غبار زهد از دل باده‌امبادبان کشتی می می‌شود سجاده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5286

در نمود نقش‌ها بی‌اختیار افتاده‌اممهره مومم به دست روزگار افتاده‌ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5295

مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیده‌امتا درین گلزار چون گل یک دهن خندیده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5306

با کمال محرمی محرم ازان رخساره امدرکنار گل چو بوی گل همان آواره ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5347

گر ز خود بیرون کسی فریادرس می‌داشتممی‌کشیدم ناله از دل تا نفس می‌داشتم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5358

جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخمآخر آمد ناوک اوراست بر بالای زخم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5363

پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم

Saib TabriziGhazal2 min