Ghazal 6160

دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهنتشنه دیدار می خواهد نسیم پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6161

مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6162

خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟زلف یا شیراه جمعیت دلهاست این؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6182

از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنیندست خالی می روم بیرون ز گلزاری چنین

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6187

ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهانکه سازم درد را از قدردانی از نظر پنهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6195

چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردنکمر چون موج باید در میان بحر وا کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6204

شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردنمی بی دردسر زین جام و ساغر می‌توان خوردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6237

نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال منز انگشت اشارت بیش می کاهد هلال من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6244

به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای منقفس پر گل شود از بلبل رنگین نوای من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6245

دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیروننمی آید مسلم دانه ای زین آسیا بیرون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6261

دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6280

خاک ره باش و تماشای تن آسانی کنخاطر مور به دست آر و سلیمانی کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6288

غم دنیا نبود در دل دیوانه مندیو را راه نباشد به پریخانه من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6289

نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6290

من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6293

جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6295

اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیروناین گل از دامن صحرای دل آید بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6305

هلال سیل فنایند خانه پردازانبه آب و گل نکنند التفات خودسازان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6312

زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشننسیم پیش خرام تو بوی پیراهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6341

به رنگ سرو درین باغ زندگانی کنبریز بار ز خود، ترک شادمانی کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6355

لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6363

مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6374

از آب زندگی به شراب التفات کناز طول عمر صلح به عرض حیات کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6390

یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید منبا هیچ قفل راست نیامد کلید من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6393

دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6408

از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6415

با درد بود صاف دل ساغر مستاننخوت نفروشد به خزف گوهر مستان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6418

حیرت زدگان را نشود خواب پریشاندر ساغر گوهر نشود آب پریشان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6432

از داغ بود چهره افروخته منگردد ز شرر زنده دل سوخته من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6437

ای قامت بلندت معراج آفریدنیک شیوه خرامت در پیش پا ندیدن

Saib TabriziGhazal1 min