Mahmoud Shabestari · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ماسوی اللّه را عَلَم عالماز حدث شد که هست ضد قدم
Səadətnamə, 114نفس را نیست مادت و مدّتقالب او راست آلت و عدّت
Səadətnamə, 120رازقی کو بود سزای سپاسجز که «ذوالقوّة متین» مشناس
Səadətnamə, 125کشتییی دان روان بر آب روانروز و شب هیأت زمان و مکان
Səadətnamə, 126امر فرمود ایزد رحمانهمۀ خلق را ز انس و ز جان
Səadətnamə, 128گفت یک روز نازنین خاتونکادمی زاده عاجز است و زبون
Kanz al-Haqa'iq, chapter 2چه فرقست ای پسر از جسم تا جانچنان دان فرق از اسلام و ایمان
Gulshan-i Raz, chapter 6کدامین فکر ما را شرط راه است؟چرا گه طاعت است و گه گناه است
Kanz al-Haqa'iq, chapter 15تو نفست دل کن و دل را چو جان کنپس آنگه سوی جانان روان کن
Kanz al-Haqa'iq, chapter 16یکی جم نام وقتی پادشا بودکه جامی داشت کان گیتینما بود
Kanz al-Haqa'iq, chapter 19چو موسی باز میگردید از طوردر آن وادی سیاهی دید از دور
Kanz al-Haqa'iq, chapter 20چو تسبیح از خواهر این اسرار بشنودبزد یک نعره و بر دار شد زود
Kanz al-Haqa'iq, chapter 22سوالی چند کردم از حکیمیسوالی نیک هست از علم نیمی
Gulshan-i Raz, chapter 24که شد بر سرِّ وحدت واقف آخرشناسای چه آمد عارف آخر
Səadətnamə, 25صابی مشرک ستاره پرستکوز «انعام بل اضل» بتر است
Kanz al-Haqa'iq, chapter 26به جان تعظیم امر حق به جا آربدل بر خلق شفقت نیز میدار
Gulshan-i Raz, chapter 28ندارد باورت اکمه ز الوانوگر صد سال گویی نقل و برهان
Gulshan-i Raz, chapter 31من و ما و تو و او هست یک چیزکه در وحدت نباشد هیچ تمییز
Gulshan-i Raz, chapter 33چرا مخلوق را گویند واصلسلوک و سیرِ او چون گشت حاصل؟
Kanz al-Haqa'iq, chapter 35دلیل است ای اخی بر حشر و نشرتچنان کت نشر باشد هست حشرت
Gulshan-i Raz, chapter 42اگرچه خور به چرخ چارمین استشعاعش نور و تدبیر زمین است
Gulshan-i Raz, chapter 48قدیم و مُحْدَث از هم خود جدا نیستکه از هستی است، باقی دائما نیست
Səadətnamə, 52منشأ اعتزال شد جهنیآنکه میداشت شبهۀ وثنی
Gulshan-i Raz, chapter 59بت اینجا مظهر عشق است و وحدتبود زنار بستن عقد خدمت
Səadətnamə, 89نیست مفهوم هیچ یک موقوفبر کسی جز حقیقت موصوف
Səadətnamə, 103در جهانی که خالی از ستم استسبب فعل و غایتش بهم است
Səadətnamə, 118کودکی دید عکس خود در آبزان بترسید و بانگ زد کای باب
Gulshan-i Raz, chapter 1به نام آن که جان را فکرت آموختچراغ دل به نور جان برافروخت
Kanz al-Haqa'iq, chapter 3چه نیکو گفت آن پیر سخندانبدان عامی سرگردان و حیران
Gulshan-i Raz, chapter 4مرا گفتی بگو چِبْوَد تفکّرکز این معنی بماندم در تحیّر