Seyid Azim Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Nolurdu bəzmdə, ya rəb, mənim də yarım olaydı,Alıb piyalə ələ yar meygüsarım olaydı.
Dün, ey Səfa ki, etmiş idin, xoşsəfa məniDün, ey Səfa ki, etmiş idin, xoşsəfa məni,Topraqdən götürmüsən, ey dilrüba, məni.
Füzulini təxmisQədəhlərdə hübab-asa könül düşmüş həvalərdən,Şərabi-nabsız dil Kəbəsi düşdü səfalərdən,
Əngurdə mey şirəsi, ey əhli-səfa!Əngurdə mey şirəsi, ey əhli-səfa!Yerlə gög arasında qılıb nəşvü nüma;
Ey rədi qılan rübab eşqində kəbabEy rədi qılan rübab eşqində kəbab,Qanunə üsul ilə yetirdin mizrab.
Göndərməsə gər ol ləbi şəkkər kağızGöndərməsə gər ol ləbi şəkkər kağız,Mən göndərərəm anə mükərrər kağız.
Getdim, aradım Kəbeyi-ülyadə səniGetdim, aradım Kəbeyi-ülyadə səni,Zahid dedi: görmək olur üqbadə səni.
Dərbənd həsarı Səddi-İskəndərdirDərbənd həsarı Səddi-İskəndərdir,Hər bir daşı mərmərdən onun behtərdir.
Şirvan ki, səfadə min Sifahanə dəgərŞirvan ki, səfadə min Sifahanə dəgər,Hər bir daşı yüz ləli-Bədəxşanə dəgər.
Ey badi-səba, kuyinə yarın güzər etEy badi-səba, kuyinə yarın güzər et,Bir qeyr kəs olmasın yanında, nəzər et,
Təbrizdə təbdən cigərim qan olduTəbrizdə təbdən cigərim qan oldu,Yandı bədənim atəşi-suzan oldu,
Verdi mənə ol yari-vəfadar qədəhVerdi mənə ol yari-vəfadar qədəh,Sərməst idim, etdi məni huşyar qədəh,
Gəl, qılma təbiba, mənə əfsanə əlac!Gəl, qılma təbiba, mənə əfsanə əlac!Olmaz bilirəm xəsteyi-hicranə əlac.
Əl tutmadı bir kimsə dəmi-üsrü hərəcƏl tutmadı bir kimsə dəmi-üsrü hərəc,Nə ali-bəni-Əsəd, nə qövmi-Xəzrəc.
Eşq oduna yanmağı pərvanədən ögrəndimEşq oduna yanmağı pərvanədən ögrəndim,Zəncirə tutulmağı divanədən ögrəndim.
Dedim: qoy kuyüvün bir mən olum, ey məh, nigəhbanıDedim: qoy kuyüvün bir mən olum, ey məh, nigəhbanı,Dedi: bir bülbülə vermək olurmu bir gülüstanı,
Səni hüsn ilə binəzir görübSəni hüsn ilə binəzir görüb,“Vəhdə hu la şərikə-la” dedilər.
Abbasını rədd edən sipahiAbbasını rədd edən sipahi,Yox eybi, çıxartsın altı şahi
Sazı səksəndə ögrənən idbarSazı səksəndə ögrənən idbar,Bir də anı qiyamət olsa çalar.
“Beytüssəfayə”Ey dustlər, ol sərvi-xuraman sizin olsun,Canan sizin olsun.
Kitabın yazılma səbəbiBu səbəbdən mən, ey həmidəsiyər,Eylədim nəzm çox hekayətlər.
Hacı və molla əhvalatıVar idi Şahsevəndə bir hacı,Şahsevənlər təmam möhtaci.
Hekayət (Dedi bir gün rəsuli-dəryadil)Dedi bir gün rəsuli-dəryadil,Qocalar cənnətə deyil daxil.
Həzrəti-İbrahim əhvalatıBir sitarəpərəst şəxsi-əlilƏzqəza oldu mehmani-Xəlil.
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey neməti-xudayi-cahan)Cəfər, ey neməti-xudayi-cahan,Olsa bir şəxs əgər sənə mehman,
İsgəndər dövründə iki həkimVardı İsgəndər əsri iki həkim,Mülki-yunanda, vacibüt-təkrim.
Bir “qare” ilə şagirdlərin əhvalatıMisrdə bir yeganeyi-dövranMənə bu macəranı qıldı bəyan.
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey qönçeyi-gülüstanım!Ey mənim bülbüli-xoşəlhanım!
Arvadını boşamış kişi hekayəsiVerdi bir şəxs övrətinə təlaq,Vəchin ondan soruşdu bir sarsaq.
Həmədan kəndinin hekayəsi (Allaha rüşvət)Allaha ruşvətHəmədan ölkəsində xud əlan