Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هین که به میدان حسن رخش درافکند یاربیش بهاتر ز جان نعل بهایی بیار
Qasida 130ای لب و زلفین تو مهره و افعی بهمافعی تو دام دیو مهرهٔ تو مهر جم
Qasida 146روزم فرو شد از غم، هم غمخوری ندارمرازم برآمداز دل، هم دلبری ندارم
Qasida 173سنت عشاق چیست؟ برگ عدم ساختنگوهر دل را ز تف مجمر غم ساختن
Qasida 192باز از تف زرین صدف، شد آب دریا ریختهابر نهنگ آسا ز کف، لولوی لالا ریخته
Qasida 197ای در دل سودائیان، از غمزه غوغا داشتهمن کشتهٔ غوغائیان، دل مست سودا داشته
Qasida 209در این منزل اهل وفائی نیابیمجوی اهل کامروز جائی نیابی
Qasida 218چو گل بیش ندهم سران را صداعیکنم بلبلان طرب را وداعی
Qasida 220گرچه کان خرد مرا دانیعاجزم در نهاد خاقانی
Qasida 223چون صبحدم عید کند نافه گشائیبگشای سر خم که کند صبح نمائی
Rubai 6میساخت چو صبح لالهگون رنگ هوابا توبهٔ من داشت نمک جنگ هوا
Rubai 7عیسیلب و آفتابروئی پسرازنّارخط و صلیبموئی پسرا
Rubai 10ای دوست اگر صاحب فقری و فناباید که شعورت نبود جز به خدا
Rubai 18از عشق بهار و بلبل و جام طربگل جان چمن بود که آمد بر لب
Rubai 53تندی کنی و خیره کشیت آئین استتو دیلمی و عادت دیلم این است
Rubai 58با یار سر انداختنم سود نداشتدر کار حیل ساختنم سود نداشت
Rubai 65خاقانی را گلی به چنگ افتاده استکز غالیه خالش چو سنگ افتاده است
Rubai 67چون سوی تو نامهای نویسم ز نخستیا از پی قاصدی کمر بندم چست
Rubai 79شب چون حُلی ستاره در هم پیوستماهم چو ستارگان، حلیها بربست
Rubai 81خاقانی اسیر یار زرگر نسب استدل کوره و تن شوشهٔ زرین سلب است
Rubai 87آن گل که به رنگ طعنه در می کرده استبا عارض تو برابر کی کرده است
Rubai 89غار سپید است پناهی دهدتوز بالش نقره تکیهگاهی دهدت
Rubai 90قالب نقش بندی لاهوت استگلخن ابلیس و چه هاروت است
Rubai 99چون قهر الهی امتحان تو کندحصن تو نهنگ جانستان تو کند
Rubai 122کس همچو من غریب بییار مبادبیچاره و عاجز و گرفتار مباد
Rubai 136معشوقه ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد
Rubai 146غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزدجان خواهد شحنگی و رنگ آمیزد
Rubai 160خاقانی هر شبت شبستان نرسدتو مفلسی این نعمتت آسان نرسد
Rubai 164چرخ استر توسن جل سبز اندر برخاقانی ازین توسن بد دست حذر
Rubai 178ای چشم تو فتنهٔ فلک را قلوزهجران تو شیر شرزه را گیرد بز