Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در طبعِ بَهیمهسار، مردمخو باشبا عادت دیوسان، مَلَک نیرو باش
Rubai 197خاقانی را دلی است چون پیکرِ تیغرخ چون حلی و سرشک چون گوهرِ تیغ
Rubai 199در عشق تو شد موی زبانم به گزافکان موی میان ز غم دلم کرد معاف
Rubai 200نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشقنه مرغ توام به دانه پروردهٔ عشق
Rubai 201ای درد چو بیدرد ز حالم غافلبر گردن او بستهٔ مهری از دل
Rubai 210از کوی تو ای نگار زاری بردیمآشفته دلی و بیقراری بردیم
Rubai 219اکنون که شب آمد برود جانانمگر خورشید است عادتش میدانم
Rubai 221خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خمدل عود بر آتش است و اشک آب بقم
Rubai 235دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم
Rubai 257ای دوست به ماتم چه نشینی چندینکز ماتم تو شدیم با مرگ قرین
Rubai 267ای روی تو محراب دل غمناکانوی دست تو سرمایهٔ بر سر خاکان
Rubai 280کو آن می دیرسال زودافکن تومحراب دل من ز حیات تن تو
Rubai 289صد ساله ره است از طلب من تا تودر بادیهٔ طلب من آیم یا تو
Rubai 291چشمم به گل است و مرغ دستان زن تومیلم به می است و رطل مرد افکن تو
Rubai 295خاقانی را خون دل رز دَردِهدل سوخته را خام روان پز درده
Rubai 305گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواهشبهای فراقت چه دراز آمد آه
Rubai 308ای با تو مرا دوستی سی روزهاز خدمت تو وصل کنم دریوزه
Rubai 319خاقانی اگر پند حکیمان خواندیپس نام زنان را به زبان چون راندی
Rubai 327خاقانی را طعنه زنی هر گاهیکو ... طلبد به ... نجوید راهی
Rubai 331از گردون برنتابم این بیآبیخون شد دل و اشک آتشی سیمابی
Rubai 333خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازییارانت خسند با خسان چون سازی
Rubai 342از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرایجان را به وداع کوتهی رو بنمای
Rubai 345ای زلف بتم عقرب مه جولانیجادو صفتی گرچه به ثعبان مانی
Rubai 346راهی که در او خنگ فلک لنگ شدیاز وسعت او دل جهان تنگ شدی
Rubai 347خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُلهدار آیی
Qit'a 1مرا شاه بالایِ خواجه نشانده استاز آن خواجه آزرده برخاست از جا
Qit'a 6کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدابشاره داد چو دلالهٔ عروس سبا
Qit'a 13شروان به باغ خلد برین ماند از نعیمکز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا
Qit'a 17نظاره کنان به روی خوبتچون درنگرند از کرانها
Qit'a 26کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخشش دانگ بود راست بهر کفهای که سخت