Ah, nə böyük şərəfdir sənətkar olmaq,Könüllər dünyasından xəbərdar olmaq!Nə xoşdur bir hiss kimi qəlblərə girməksəssiz-sorğusuz.Bütün fənalıqları yıxıb devirməkqara-qorxusuz.Mən ruhlanıb çevrəmi saran yığından,Hayqırıram xalqımın ucalığından.Orda candan, könüldən mənimlə ellərolmuşkən tanış.Mənə bu aralıqda kim deyə bilər:çox bil, az danış?Mən qarşımda yamyaşıl çöllər görürəm,Qeyrətli, bacarıqlı ellər görürəm.Görürəm o dağdakı toyu, düyünüyeni səhnədə.Görürəm Tərtərhesin köpürdüyünüpolad dəhnədə.Getsin iş əvəzində mənə söz verən,Gəlsin dəmiri döyən, yeri becərən.Mənimki onlarladır, onlar da ancaqbizə tərəfdir.Əvət, bu insanların şairi olmaqböyük şərəfdir.Mən bir dövürdəyəm ki, tunc qanadlanır,Qara daşın, mərmərin köksü atlanır,Boylanır qabağımda böyük bir əməl,ucalır başım.Fərəhlə seyr edincə, şerimdən əvvəlaxır göz yaşım.Ah, nə böyük şərəfdir sənətkar olmaq,Könüllər dünyasından xəbərdar olmaq!Nə xoşdur bir hiss kimi qəlblərə girməksəssiz-sorğusuz.Bütün fənalıqları yıxıb devirməkqara-qorxusuz.

Да это ведь неслыханная честь —Поэтом стать, в людских сердцах прочесть,Что чувствуют, чем полнятся сердца,Без спроса в них войтиИ разрушать отважно, до концаВсе злое на пути!Мне губы многолюдных толи слышны,И с этой всенародной вышиныЯ вижу, как идут ко мне друзья,Смелы и горячи.Ито мне прикажет, бедами грозя:— Не говори, молчи!Я вижу зелень рощ и пену вод.Я вижу одаренный мой народ.Я вижу свадьбы, праздники, пиры,Сверканье всех чудес.Я вижу, как несет свои дарыНароду Тетергэс.Пусть отойдет любитель болтовни!Пусть хлебороб и сталевар одниСо мною ладят и войдут в мой стих, —Для них дорога есть.Быть другом их и стать поэтом их —Неслыханная честь!Запела медь, и заплясал огонь,Й черный мрамор дыбится, как конь.От стольких дел великих головаСама кружится тут.Но прежде чем стихи писать, сперваПусть слезы потекут!Да, для меня неслыханная честьПоэтом стать, в людских сердцах прочестьЧто чувствуют, чем полнятся сердца,Без спроса в них войтиИ разрушать отважно, до концаВсе злое на пути!

OriginalWikisource (opens in a new tab)CC BY-SA 4.0

TranslatorП. Антокольский, 1977Internet Archive (opens in a new tab)

NoteПеревод П. Антокольского, по изданию: Советская поэзия, т. 1 (Библиотека всемирной литературы, т. 179). М.: Художественная литература, 1977. Текст распознан с отсканированной книги и не вычитан. Заглавие перевода: «Поэт».

Suggest a translation

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets