Gəl, ey dilbər, məni gör kim, necə xoş yanaram sənsiz,Odundan acı hicranın su oldum, axaram sənsiz.

Xəyalın gəlmiş, ey huri, gözüm qarşısına durmuş,Fəraqindən yanır bağrım, xəyala baxaram sənsiz.

İki aləmdə məqsudum vüsalinə irişməkdir,Zəmirim, niyyətim oldur, qaçan fal açaram sənsiz.

Amansız firqətin hər dəm bu viran könlümün şəhrinƏsasi-rəsmini yıxar, netəkim yaparam sənsiz.

Sulu inculərin şövqi gözümdən axıdar yaşı,Bu lö’lö mə’dənindən gör nə mərcan saçaram sənsiz.

Gəl, ey məhbubi-ruhani ki, hər dəm boynuma qəmdənFəraqin, həsrətin, şövqin ipini taxaram sənsiz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Nəsimi canını eşqin yolunda eylədi qurban,Anın adın bu mə’nidən qan ilə yazaram sənsiz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love