Səni görən gündənDəyişdi dünyam,Nurumu nurunaQata bilmirəm.Sən parlaq Günəşsən,Mən solğun Ayam,İzincə gəlirəm,Çata bilmirəm.

Şəfəqlər kainatsinəsindədirİşığın məndədir,Qəlbim səndədir!

Elə bil çıxmışamÖmrün qışından,Yoxsa yaz qanadlıQaranquşam mən?Elə bil dünyanınyaranışından,Sənə həsrət üçünDoğulmuşam mən!

İsti şəfəqlərləGözlər güləndə,Təbiət qoynundaNur unudulur.Axı Ay Günəşəyaxın gələndəGünəş də deyirlərO gün tutulur.

Sənə yanaşsam daMən aram-aram,Səni nur yolundanNecə saxlaram?Ürəkdə qalacaq arzu da, kam da?Ayam, yoxsa sönmüşBir çırağammı?Səni addım-addımMən arasam dahaçansa mən sənəÇatacaqammı?

11 aprel 1999

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets