Ana
Mahir Tahiroğlu bəstələmişdir
Sən getdin, dəyişdi həyatın özü,getdi dadı-tamı, hər şeyi getdi.Evi bəzərdin ki, gözəl görünsün,evimin ən gözəl bəzəyi getdi.
Mən sənsiz ölərəm demişdim, ana,hamısı yalanmış, yaşadım, ana.
Nəqərat: Səni daşa dəyişdim,torpağa dəyişdim,dəyişdin, məzara döndün.Səni qışa dəyişdim,bahara dəyişdim,dəyişdin, məzara döndün.
Mən sənsiz ölərəm demişdim, ana,hamısı yalanmış, yaşadım, ana.
Gözüm yolda qalıb, qulağım səsdə,gedibsən, qalmışam mən qonaq kimi.Sən yerin altında, mən yerin üstə,biz ayrı düşmüşük kök-budaq kimi.
Nəqərat: Səni daşa dəyişdim,torpağa dəyişdim,dəyişdin, məzara döndün.Səni qışa dəyişdim,bahara dəyişdim,dəyişdin, məzara döndün.
Mən sənsiz ölərəm demişdim, ana,hamısı yalanmış.Bağışla.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/neriman-hesenzade-ana
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Death
Çevril bir bəri bax, ey yari vəfadar getməQoyub hicrində məni böylə giriftar getmə.
Anam haqqında şeirlər1. An - min ilAnam öldü!
OnaMunda kim var deyim yari-vəfadarım ona,Çəkibən xəlvətə bir sir açım əsrarım ona,
Qürbət eldəVaxtsız əcəl, get o yanda dayan, dur,Qürbət eldə can vermərəm ölümə!