Aşıq ədalətə
Ədalətdən mən ədalət istədim,ürəyimin dağı yaman dağ idi.Eşq oduna yandırırdı Kərəmi,yandırmasa, Kərəm hələ sağ idi.
Təzənəyi sağ əlində əsirdi,Xan Əslini pərdə-pərdə gəzirdi.Barmaqları soruşmaqdan bezirdi,hardan keçib, gördüm deyən yox idi.
Bazarı qəm, Kərəm qəmə müştəri,yolu uzaq, ara düşmən çəpəri.Qul olmuşdu Xan Əslidən ötəri,“can” deyirdi, eşitdiyi lağ idi.
Mən qul oldum, xan oğlu Xan Kərəmə,Rəhm eliyin, siz Nəriman Kərəmə.Toy çalırdı toysuz qalan Kərəmə,güləni az, ağlıyanı çox idi.
Şəmkir,4 aprel, 1998
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/neriman-hesenzade-asiq-edalete
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Tərif edim Nuxa yerin yerləri gülşən kimidir,Söyləyib danışmağı hər biri bir can kimidir,
Çığalı müxəmməs: Oldum gənə bir qaşı-kaman yarə giriftarOldum gənə bir qaşı-kaman yarə giriftar,Pürqövi-şikəm nafeyi-Tatarə giriftar,
MənimçünKimsənəm yox mənə yazsın bir namə,Qürbət içrə bu diyarə mənimçün.
Şâhâ tutağun gönülümi ala niçe birŞâhâ tutağun gönülümi ala niçe birDöndere gözüm yaşlarını ala niçe bir