Ədalətdən mən ədalət istədim,ürəyimin dağı yaman dağ idi.Eşq oduna yandırırdı Kərəmi,yandırmasa, Kərəm hələ sağ idi.

Təzənəyi sağ əlində əsirdi,Xan Əslini pərdə-pərdə gəzirdi.Barmaqları soruşmaqdan bezirdi,hardan keçib, gördüm deyən yox idi.

Bazarı qəm, Kərəm qəmə müştəri,yolu uzaq, ara düşmən çəpəri.Qul olmuşdu Xan Əslidən ötəri,“can” deyirdi, eşitdiyi lağ idi.

Mən qul oldum, xan oğlu Xan Kərəmə,Rəhm eliyin, siz Nəriman Kərəmə.Toy çalırdı toysuz qalan Kərəmə,güləni az, ağlıyanı çox idi.

Şəmkir,4 aprel, 1998

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets