Mənim nikahımı pozdu təbiət,köklədi simləri xeyir-şər üstə.Sənə – məzar boyda yeraltı zülmət,Qurulu ev qoydu mənə yer üstə.

Beləcə ayırdı o, payımızı,Pozdu bu qanuni nikahımızı.Qoruya-qoruya saxladığımızAxırı nə oldu? – adi bir kağız!

Arada ağlayan bir məhəbbətdir,Yastığın müqəddəs, yerin müqəddəs.Dövlət vəsiqəsi rəsmi sənəddir, –Möhürü, imzası bir şeyə dəyməz.

Son mənzil deyirlər, mən orda gördüm,Nədir sənlə gedib, sənsiz qayıtmaq.Kağızı qorudum, səni itirdim,İndi səni məndən qoruyur torpaq...

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets