Qızmaz
Qadınsız ev soyuq olar,donar o evdə can, qızmaz.Yerdə ocaq qalasalar,o yer qızar, tavan qızmaz.
Şirin səslim, qara gözlüm,heç bilmirəm necə dözdüm.İndi bildim könül dostum,öz oduna yanan, qızmaz.
Oğul, orda kimdi yatan,nə ün yetən, nə əl çatan.Torpaq üstə şair atan,torpaq altda anan qızmaz.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/neriman-hesenzade-qizmaz
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Heykəli önündə donub qaldım mən,hirsimdən beynimə sıçradı qanım.
Vaxt gəlirDilimi susdurub dillər tökürsən;yorulmur, maşallah, səndə çənə var.
“Qələm yoldaşıma”Danışırsan nə mehriban-mehriban,iki suyun arasında qalmışam.
SınmaSən uca boyunu şax tut, şax dayan,dost var, dost yanında düşmən var qərəz.
Poems by other poets
Əlay, cümlətən məzlum olub məhbus olan canlar,Xüsusən aliciahlar, hacılar, bəylər, müsəlmanlar,
Qit'ə: Nazirə söylədim mənə şam gətirNazirə söylədim: mənə şam gətir,Dedi: vallah dolanmıram əlinki
Məndən — səndənNazlı dilbər, nə yaraşır qəddinə,Tirmə məndən, kəmər məndən, bel səndən,
Gəncə xanlarınaDəst pədərəm babat,Bürid və kərdə mat,