Marina Svetayeva

Günəş yalqız, yeganədir,Addımlayır yer üzündəşəhərləri gəzə-gəzə.O mənimdir, mən vermərəmGünəşimi heç bir kəsə.Nə bir saat, nə bir şəfəqheç bir zamanŞəhərlərim çıxmasa dabir əbədi qaranlıqdan.Əllərimə götürürəm,nə dövr etsin, nə fırlansın,Qoy əllərim, dodaqlarım,qəlbim alov tutub yansın,Bir əbədi qaranlığaqərq olarsa,Arxasınca yüyürərəm biməfəsə.Yox, Günəşim, mən vermərəmSəni, inan, heç bir kəsə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets