Kaş ki bu dünyanın kədəri, yası
Kaş ki bu dünyanın kədəri, yası,Bir boz duman kimi uçub gedəydi.İnsan iztirabı, insan ağrısıGöydə bulud kimi qaçıb gedəydi.
Göydən nur yağaydı, yerdən bərəkət,Sevinc gətirəydi hər nazü-nemət.Hər uğurlu əməl, uğurlu niyyətGündə bir səhifə açıb gedəydi.
Günəş isidəydi ana torpağı,Şəfəqlər öpəydi otu, yarpağı.Narahat dünyaya hər axşamçağıGünəş işığını saçıb gedəydi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nigar-refibeyli-kas-ki-bu-dunyanin-kederi-yasi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Tutsam şərabı gər ləbinə tay, haramdır,Gər nöğrə söyləsəm təninə, hərfi-xamdır.
MəndənBaşına döndüyüm a nazlı dilbərGəlirmi guşuna sədalər məndən
QızlarBir bölük sona tək göllər üstündəDüzülüb dönübdür durnaya qızlar.
YoxdurEy canım cəlladı, ömrüm yağısı,Məgər səndə zalım din iman yoxdur,