Ürəyim torpaq kimidir.Yaz nəfəsi duyandaoyanıb qalxır yaşıl-yaşılotlar, çiçəklər.Toxumları qızdırıb saxlayır içindəÜstündən əsəndə acı küləklər.Ürəyim torpaq kimi yaralıdır:

Üstündə tikanlı məftillərinQanatdığı yaraların ağrısı var.Ürəyim torpaq kimidir.Həm yaralı, həm məhsuldar.Mərmilərdən yaralanmışTorpaq kimidir qəlbim:Hicran yarası da var ürəyimdə,həsrət dağı da:İldırım vurmuş ağacıngövdəsindən ayrılankörpə yanıq budağı da.Sarı sünbüllərin ağır başıƏyilir sinəm üstdəyetişəndə dəni.İnsan yaradır,insan əzir,İnsan yaralayır məni.Ürəyim şumlanmışqara torpaq kimidir:Bahar ətirli küləkləri gözləyir,Gecələrin xoş sərinliyini,Əlvan rəngli şəfəqlərigözləyir.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets