The Treasury of Mysteries, chapter 17
What is a masnavi?
Masnavi: a long poem in self-rhyming couplets, usually an epic or a tale.
باد، نقاب از طرفی برگرفتخواجه سبک عاشقی از سر گرفت
گل نفسی دید شِکَر خندهایبر گل و شِکَّر نفس افکندهای
فتنه آن ماهِ قصبدوختهخرمنِ مه را چو قصب سوخته
تا کمر از زلف زره بافتهتا قدم از فرق نمک یافته
دیدن او چون نمکانگیز شدهر که در او دید نمکریز شد
تا نمکش با شکر آمیختهشِکَّر شیریننمکان ریخته
طوطی باغ از شکرش شرمسارچون سرِ طوطی زنخش طوقدار
زان زنخِ گِردِ چو نارنج خوشغبغب سیمین چو ترنجی به کش
مستنوازی چو گلِ بوستانتوبهفریبی چو مُلِ دوستان
لب طبریوار طبرخون به دستمغز طبرزد به طبر خون شکست
سرخ گلی سبزتر از نیشکرخشک نباتی همه جلابتر
خال چو عودش که جگرسوز بودغالیهسای صدف روز بود
از غم آن دانهٔ خال سیاهجمله تن خال شده روی ماه
جزع ز خورشید جگر سوزترلعل ز مهتاب شب افروزتر
از بنه دل که به فرسنگ داشتراه چو میدان دهن تنگ داشت
زان دل سختش که جگرخواره گشتبر جگر من دل من پاره گشت
لب به سخن خنده، به شِکَّر خوریرخ به دعا، غمزه به افسونگری
بسته چو حقه دهن مهرهدارراهگذر مانده یکی مهرهوار
عشق چو آن حقه و آن مهره دیدبوالعجبی کرد و بساطی کشید
کیسه صورت ز میانم گشادطوق تن از گردن جانم گشاد
کار من از طاقت من درگذشتکآب حیاتم ز دهن برگذشت
عقلِ عزیمت گر ما دیو دیدنقره آن کار به آهن کشید
دل که به شادی غم دل میگرفتچشمه خورشید به گل میگرفت
مونس غمخواره غم وی بُوَدچارهگر میزده هم می بُوَد
ای به تبش ناصیت از داغ منبیخبر از سبزه و از باغ من
سبزه فلک بود و نظر تاب اوباغ سحر بود و سرشک آب او
وانکه رخش پردگی خاص بودآینهٔ صورت اخلاص بود
بسکه سرم بر سر زانو نشستتا سر این رشته بیامد بدست
این سفر از راه یقین رفتهامراه چنین رو که چنین رفتهام
محرم این ره تو نهای زینهارکار نظامی به نظامی گذار
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nizami-sirler-xezinesi-17
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Syd Omri, with unutterable grief,Gazed on his son, whose sorrows mocked relief;
Layla and Majnun, chapter 32A pilgrim-step approached the wild retreat,Where Majnún lingered in his rocky seat,
Layla and Majnun, chapter 33Who 's this that wanders near that palmy glade,Where the fresh breeze adds coolness to the shade?
Layla and Majnun, chapter 34رخشنده شبی چو روز روشنرو تازه فلک چو سبز گلشن
Poems by other poets · Nature and spring
Ta cəmalın rütbəsin, ey şux, idrak eylədi,Rəşkdən gülşəndə gül pirahənin çak eylədi.
DağlarEy ağalar, tərk-i vətən olmuşamİtirdim Qəndab təki maralı dağlar
Müstəzadای باد صبا حال من خسته ناشاد – با عجز گداییتقریر بکن بر شه آن حسن خدا داد – از بهر خدایی
GəlinSaldı ol qönçə dəhanın məni sevdaya gəlin,Necə ki gül yanağı bülbülü qovğaya gəlin,