The Treasury of Mysteries, chapter 26
What is a masnavi?
Masnavi: a long poem in self-rhyming couplets, usually an epic or a tale.
ای سپر افکنده ز مردانگیغول تو بیغولهٔ بیگانگی
غَرّه به مُلکی که وفاییش نیستزنده به عمری که بقاییش نیست
پی سپر جرعهٔ میخوارگاندستخوش بازی سیارگان
مصحف و شمشیر بینداختهجام و صراحی عوضش ساخته
آینه و شانه گرفته به دستچون زنِ رعنا شده گیسو پرست
رابعه با رابعِ آن هفت مردگیسوی خود را بنگر تا چه کرد؟
ای هنر از مردی تو شرمساراز هنر بیوهزنی شرم دار
چند کنی دعوی مرد افکنی؟کم زن و کم زن که کم از یک زنی
گردن عقل از هنر آزاد نیستهیچ هنر خوبتر از داد نیست
تازه شد این آب و نه در جوی توستنغز شد این خال و نه بر روی توست
چرخ نهای محضر نیکی پسندنیک دراندیش ز چرخ بلند
جز گهر نیک نباید نمودسود توان کرد بدین مایه سود
نیست مبارک ستم انگیختنآب خود و خون کسان ریختن
رفت بسی دعوی از این پیشترتا دو سه همّت بههم آید مگر
داد کن، از همّت مردم بترسنیمشب از تیر تَظَلُّم بترس
همّت از آنجا که نظرها کندخوار مدارش که اثرها کند
همت آلودهٔ آن یک دو مردبا تن محمود ببین تا چه کرد
همّت چندین نفس بیغباربا تو ببین تا چه کند روز کار
راهروانی که ملایک پِی انددر ره کشف از کَشَفی کم نِی اند
تیغ ستم دور کن از راهشانتا نخوری تیر سحرگاهشان
دادگری شرط جهانداری استشرط جهان بین که ستمکاری است
هر که در این خانه شبی داد کردخانهٔ فردای خود آباد کرد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nizami-sirler-xezinesi-26
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Come, cup-bearer! that dust like the Zulmat (the place of passing away)Seek; and bring to the hand the water of life (the wine of senselessness).
Sharafnama, chapter 61Come, cup-bearer! that wine which is heart-alluringGive me; for wine is pleasant in youth.
Sharafnama, chapter 62Come, cup-bearer! take up quickly that wine;For without wine it is improper to show gladness.
Sharafnama, chapter 63Come, cup-bearer! the cup (of senselessness), luminous (pure) like the moon,Give me, in memory (worthy) of the ground-kiss (of adoration) of the king.
Poems by other poets
Cənabından yana intizardıq,İstərdik bilək keyfiyyəti-hal,
KömürlənərMərd döyüşəndə namərd qaçar,Dağlar kömür kömürlənər
Ayrıla bilmərəmGah şəfəq düşübdür üstümə, gah çən,Bir sözdən ürəyim sınıbdır bəzən.
GözlərinGülzar Xotəndir dövreyi-zülfün,Çərayə durubdur ahu gözlərin,