دگر باره شهِ بیداربختشسؤالی زیرکانه کرد سختش

O bəxtiyar şaha xoş gəldi misal,Verdi bu dəfə də çətin bir sual:

که گر جان را جهان چون کالبد خوَردچرا با ما کند در خواب ناوَرد؟

"Dünya bədən kimi yeyirsə canı,Yuxuda can neçin tapır insanı?

و گر جان ماند و از قالب جدا شدبگو تا جان چندین کس کجا شد؟

Bədəndən ayrılan can yaşarmı tək?Canlar hara gedir, söylə bir görək?

جوابش داد کاین محکم سؤالستولی جان بی جسد دیدن محالست

Cavab verdi: "Sual çətin sualdır,Cəsədsiz can görmək, əlbət, mahaldır.

نه از جان بی جسد پرسید شایدنه بی‌پرگار جنبش دید شاید

Əgər cəsəd yoxsa, candan sorulmaz,Əgər pərgar yoxsa hərəkət olmaz.

چو از پرگارِ تن بیکار گرددفلک را جنبش پرگار گردد

Bədən pərgarından ayrılan canlarFələk dövranına olarlar pərgar."

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate