دگر باره شهِ بیداربختشسؤالی زیرکانه کرد سختش

که گر جان را جهان چون کالبد خوَردچرا با ما کند در خواب ناوَرد؟

و گر جان ماند و از قالب جدا شدبگو تا جان چندین کس کجا شد؟

جوابش داد کاین محکم سؤالستولی جان بی جسد دیدن محالست

نه از جان بی جسد پرسید شایدنه بی‌پرگار جنبش دید شاید

چو از پرگارِ تن بیکار گرددفلک را جنبش پرگار گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate