The Seven Beauties, chapter 16
What is a masnavi?
Masnavi: a long poem in self-rhyming couplets, usually an epic or a tale.
اول نامه بوَد نام خدایگمرهان را به فضل راهنمای
کردگار بلندی و پستینیستی یافته بدو هستی
ز آدمی تا به جمله جانورانوز سپهر بلند و کوه گران
همه را در نگارخانهٔ جودقدرت اوست نقشبند وجود
در تمنای هیچ پیوندینیست بیرون ازو خداوندی
آفرینش گرهگشاده اوستو آفرینْ مهر برنهاده اوست
اوست دارنده زمین و زمانپیرو حکم او همین و همان
چون فرو گفت آفرین پیوندآفرین ز آفریدگار بلند
گفت بر شاه و شاهزاده درودکای برآورده سر به چرخ کبود
هم مَلِک فرّ و هم ملکزادهدادِ مردی و مردمی داده
من که هستم در اصل کسری نامکسر چون گیرم از خصومت خام؟
هم هنرمند و هم جهاندیدههم به چشم جهان پسندیده
از هنرمندیام نوازد بختبیهنر کی رسد به تاج و به تخت؟
سر بلندیم هست و تاج و سریرنبوَد هیچ سربلند حقیر
گرچه صاحب ولایت زمیامپیشوای پری و آدمیام
هم بدین خسروی نیام خشنودکهانگبینی است سخت زهرآلود
آنقدر داشتم ز توش و توانکهاخترم بود ازو همیشه جوان
به اگر بودمی بدان خرسندکز خطر دور نیست جای بلند
لیکن ایرانیان به زور و به شرمنرم کردندم از نوازش گرم
داشتندم بر آنکه شاه شومگردنافراز تاج و گاه شوم
ملک را پاس دارم از تبهیپاسبانیست این نه پادشهی
این مثل در فسانه سخت نکوستکهآرزو دشمن است عالم دوست
از چنین عالمی تو بیخبریمالکالملک عالم دگری
خوشتر آید ترا کبابی گوراز هزاران چنین کیایی شور
جرعهای باده بر نوازش رودبهتر از هرچه زیر چرخ کبود
کار جز باده و شکارت نیستبا صداع زمانه کارت نیست
راست خواهی جهان تو داری و بسکه نداری غم ولایت کس
شب و شبگیر در شکار و شرابگاه با خورد خوش، گهی با خواب
نه چو من روز و شب ز شادی دوراز پی کار خلق، دل رنجور
گاهم اندوه دوستان پیشهگاهی از دشمنان در اندیشه
کمترین محنت آنکه با چو تو شاهتیغ باید زدن ز بهر کلاه
ای خنک جان عیشپرور توکز چنین فتنه دور شد دَرِ تو
کاش کهآن پیشه کار من بودیتا مگر کار من بیاسودی
کردمی عیش و لهو ساختمیبه می و رود جان نواختمی
این نگویم که دوری از شاهیداری از دین و دولت آگاهی
وارث مملکت تویی به دُرستمُلک، میراث پادشاهی توست
لیکن از خامکاری پدرتسایهٔ چتر دور شد ز سرت
کان نکردهست با رعیت خویشکان شکایت کسی بیارد پیش
از بزه کردنش عجب ماندندبزهگر زاین جنایتش خواندند
از بسی جور کاو به خونریزیگاه تندی نمود و گه تیزی
کس بر این تخمه آفرین نکندتخمکاری در این زمین نکند
چون نخواهد ترا به شاهی کسبه کز این پایه بازگردی پس
آتش گرم یابی ار جوشیآهن سرد کوبی ار کوشی
من خود از گنجهای پنهانیوقت حاجت کنم زرافشانی
آنچه برگ ترا پسند بوَدخرج آن بر تو سودمند بود
نگذارم به هیچ تدبیریدر کفاف تو هیچ تقصیری
نایبی باشم از تو در شاهیبنده فرمان به هرچه درخواهی
چون ز من خلق نیز گردد سیرخود ولایت تراست بیشمشیر
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nizami-yeddi-gozel-16
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
The first of them then said to (King) Bahram, O you whose foe is as his foe could wish,Rast-rushan, the vazir, with grievous hurts upon the rack my brother put to death.
The Seven Beauties, chapter 36We, like the earth, with mud are all bestained; the shadow of the mud infolds the sun. —With eyes cast on the world’s oppressive acts, aiming by justice to restore affairs,
The Seven Beauties, chapter 37He who joins rubies to this string of pearls, who’s filled with gems the ears of (all) the world,Says, When the Seven Domes, by wine and cup, had given forth their echoes to Bahram,
The Seven Beauties, chapter 38Since in reflection and the test (of gold) the coin of this fine Grecian treasure shines,I have attached to it a royal name, that the inscription may exalt my hand.
Poems by other poets
Sormayın kimlərdənəm, haralıyam, a dostlar,Könüldən fırtınalı, boralıyam, a dostlar,
BirAbı çeşmin göllərdə sona da bir, qaz da bir,Süsən sünbül, mor bənövşə, bülbül ötər yazda bir.
DönərmiQadir Allah, əlim əldən uzaqdı,Yazıq könlüm görən indi dinərmi?
Könül, cahanda qəmi-hicri-yarə səbr eyləKönül, cahanda qəmi-hicri-yarə səbr eylə,Nə qədr vursa sənə yar yarə, səbr eylə.