Dənliyi dolanda bülbül oxuyur,“Səni axtarıram, hardasan, gülüm?”Ağrı hiss edir o tikan batanda,Lakin heç yadına düşməyir ölüm.

Ömrünün sonunu düşünmür insan,Azca o yatdımı, oldumu xəstə.Elə bil hiss edir – hərdənbir duyur,Ölüm qılıncını başının üstə.

Bütün canlıların əşrəfi insan,Bir bunda bədbəxtdir – bəlkə təkdir o.Vaxtını bilməyir, lakin dünyadan,Bilir əzəl-axır köçəcəkdir o.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets