ای عید، بنمودی به من دی صورت ابروی او
ای عید، بنمودی به من دی صورت ابروی اوامروز قربان میشوم، گر مینمایی روی او
عید من آن رخسار بس، تا درتنم باشد نفسچندان که دارم دسترس باشم به جست و جوی او
بر عید گاه ار بگذرد، چوگان به دست، از لاله رخجز تن نشاید خاک ره جز سر نزیبد گوی او
صد بار بر زانو نهم سر بیرخش هر ساعتینادیده خود را در جهان یک بار همزانوی او
از سایه سر گردان ترم، بیآفتاب عارضشتا سایهای بینی ز من، مشنو که آیم: سوی او
در وصل او مشکل رسم، تا زان من دانی مراچون از من من بگذرم، آنجا بماند اوی او
فردا که از خاک لحد سر بر کنند این رفتگانما را ز خاک انگیختن نتواند، الا بوی او
زان دوست دل برداشتن،صورت مبند، ای اوحدیاکنون که ما را صرف شد عمری به گفت و گوی او
چون بر توان گشت از رخش؟ و آنگاه خود ناساختهبالین ز سنگ آستان،بستر ز خاک کوی او
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-659
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Bir məst olmuş yağıya mən,Oldum yalvara yalvara
Gəraylı: Xəbər olsun yar-dostaXəbər olsun yar-dosta,Bu fanidən köçdü Qubad.
Beməxə (Fərsiz){| class="wikitable" style="font-size:1.0em; text-align: left;" width="80%"|-bgcolor="#D8BFD8"
BuBeylə ki, bir könül olmaz,Acizü binəvadır bu.