در داستان عشق تفصی نمود یارتکرار عشق کرد هزاران هزار بار

دستار و خرقها گرو جام باده شدتا لمعه جمال تو دیدند آشکار

بردار بی مدار جهان اعتماد نیستحسن وفا مجوی ازین دار بی مدار

بعد از وفات من چو بخاکم گذر کنیاز خاک تربتم شنوی نالهای زار

زین سان که حسن روی تو در جلوه آمدستگر از جهان خروش برآید عجب مدار

در شهر می خرامی و جانها بر آتشستزان زلف تابدار و زان چشم پرخمار

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم، اگر تو طالب راهی و عاشقیچون جان طلب کنند، بده جان و سر مخار

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love