ساقی، بیار باده گل رنگ خوشگوارماییم و جام باده و گلبانگ گیر و دار

هر کس که درد عشق تو با خویشتن نبرددر روز حشر وقت حسابست شرمسار

روی جهانیان بمفری و ملجائیستعاشق باختیار ز خود میکند فرار

طغیان حال ما همه با کفر میکشدعارف کسی بود که شریعت کند شعار

ساقی، رسید نوبت شادی و خرمیجامی بعاشقان ده از آن خمر بی خمار

یا رب، چه حالتست که هر جا که هست هستعشاق در میانه و معشوق بر کنار؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در دار زاهدان سخن عشق کمتراستقاسم سفر گزید ازین دار بی مدار

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love