قصه ای نو رسید از اسرار:«لیس فی الدار غیرکم دیار»

عقل در مدعای دارا گیرعشق بر مقتضای دار و مدار

بسط بحر حیات باسط بودکه گشادند مشرکان زنار

دار را چون بدید گفت حسین:«لیس فی الدار غیره دیار»

چند از افسانهای نو و کهن؟پیش ما این سخن میار و می آر

نیست ممکن وجود کافر و کفربی تجلی قاهر و قهار

بی تجلی جلوه های علیمدل و جان نیست واقف اسرار

بی بلا راه عشق ممکن نیستگنج با ماردان و گل با خار

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، سر مگو بنا اهلانکه ندارند تاب این گفتار

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets