گر کسی مست و خرابست ز مستانش پرسهر کرا جان و دلی هست ز جانانش پرس

عشق ایمان حقیقیست درین دیر فناهر که دعوی فنا کرد ز ایمانش پرس

دل، که از زلف پریشان دم آهسته زندزود از آشفتگی زلف پریشانش پرس

هر که گوید که: به تحقیق و یقین انسانمدر میان سخن از جوهر انسانش پرس

هر که گوید که: بدان یار شناسا شده امرو بدو آور و از شیوه عرفانش پرس

عید و نوروز جهان جمله طفیل رخ تستهر که دم می زند از عید ز قربانش پرس

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. داغ سودای تو دارد دل قاسم شب و روزصورت حال دل از دیده گریانش پرس

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love