بیا، که نوبت رندیست، عاشقم، مستمبریدم از همه عالم به دوست پیوستم

حبیب جام می خوشگوار داد به دستهنوز می‌جهد از ذوق جام او دستم

مرا پیاله مده، جام یا صراحی دهخراب و بیخود و مستم، پیاله بشکستم

ز جام شوق تو ما لایزال مست شدیمچو راه باده ببستند دم فرو بستم

در آرزوی وصال تو سعیها کردمچو شمع سوخته گشتم ز پای بنشستم

میان توده این خاکدان اسیر شدمبآرزوی تو از خاکدان برون جستم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بقاسمی نظری کن، که مست مجلس تستچو مست شوق تو گشتم، ز خویش وارستم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love