همه بودند که گفتند بپیدا و نهانکه: بپیدا و نهان غیر خدا هیچ مدان

این که گفتیم و شنیدیم مسلم داریمسخنی بود که گفتند هم از عین عیان

یار گفته‌ست: منم خسرو خوبان جهاننیک گفته‌ست، ببینید، زهی لطف بیان

جان من بنده عشقست که «لاتسأل » ازوجان چه باشد؟ بچه ارزد بر آن جان جهان؟

جان اگر می طلبد بنده فرمان ویمجان ببازیم، بیاییم برش جامه دران

دوش می گفت دل من: بیقین اوست همهفرق بسیار شد از هیچ مدان تا همه دان

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی را ز غم عشق برون آوردیبنده رای توام، هرچه که باشد فرمان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love