سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب

دوست در پرده می نماید رویدل ما چاک می زند جلباب

ما و دلدار خوش نشسته بهم«اغلق الباب، ایها البواب »

از خدا رحمتیست پنهانیدل بیدار و دیده بی خواب

هرچه آید از آن حبیب قلوبجمله وحیست، یا ورای حجاب

در شادی و دیدن دلداربگشای، ای مفتح الابواب

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی، این مقلدان کورندره نبینند در خطاب و صواب

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love