سوی می خانه میکشی دستمعاشق و مفلس و تهی دستم

شهره کردی مرا بهر دو جهانبزمانی که با تو بنشستم

من چه گویم؟ که در دیار غمتعاشقم، صادقم، ز خود رستم

هرچه دارم فدای راه شماستماه در سی و ماهی در شستم

نفروشم بملک هر دو جهانیوسفی راکه من خریدستم

پیش دیدار یار مهرافروزجان ببازم که نیک سرمستم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسمی گشت فانی اندر راهفانی مطلقم، اگر هستم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love