ای کوس کبریای تو در لامکان زدهوی آتش هوای تو در ملک جان زده

عشقت بغیرت آمده و قهرمان شدهآتش میان خرمن صاحبدلان زده

حیران شد از لوامع اشراق آن جمالعقلی که در صفات تو لاف بیان زده

رویت ز لمعه پیشرو کاروان شدهچشمت بغمزه ای ره صد کاروان زده

یک نعره زد ز شوق دلم، تیر غمزه خوردزان پس هزار نعره بامید آن زده

هر روز درد و سوز دلم را زیاده کنتا در طریق عشق نباشم زیان زده

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. برخاسته ز فکر جهان جان قاسمیتا از شراب شوق تو رطل گران زده

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love