صلای کافری و غارت مسلمانیدر آن زمان که ز رخ زلف را برافشانی

بدام زلف تو افتاده است این دل منگذشت عمر عزیزم درین پریشانی

فغان و نعره برآید ز عالم و آدماگر تو سلسله عشق را بجنبانی

اگر ز مشرب عذبی ز جان و دل بشنوصدای بانگ «اناالحق » صفیر «سبحانی »

کنون که وقت رحیلست دل بحق بسپارکه میر طبل فرو کوفت کوس سلطانی

اگر تو مرده نه ای، روبروی جانان آرکه زنده دل شوی از جلوهای ربانی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز قاسمی نفسی گر قبول خواهی کردبهیچ حال نرنجی و هم نرنجانی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love