Məktəb zəngi
Çatır qulağıma illərdən bəriO kənd məktəbinin doğma zəng səsi.Çatır uşaqlığın xatirələri,Görüş çağırışı, vida nəğməsi.
O nəydi? Sığalı torpaqdan alanSınıq bir kotanın polad tiyəsi.Uşaq duyğumuzu təşvişə salanArzudan göyərən səs fəvvarəsi!
Qonşu obaların uşaqlarınıDərsə gecikəndə yolda haqlardı.İlk zəngə çatmasa qaralar qanı,Çəpərlər dibində kimsə ağlardı.
Çatır qulağıma hayana getsəm,Kotan parçasından ucalan o səs.Xoş gündə sevincdi, ağır gündə qəm,Qəlbimdən heç zaman çəkilib getməz.
Ötər sürətini təyyarələrin.Batırar səsini qatarların da.Kəndin diləyidi – aşar illəri,Hayana getsəm də haraya çatar.
Özgə torpaqların cazibəsindəGözüm aldananda, ağlım çaşanda,Demirəm bir həftə, bir saat, bir dəmFikrim o ocaqdan uzaqlaşanda,
Gənclik ehtirası, şöhrət tələsi,Yalançı tamahın şirin vədəsi...Bircə təmizlikdir mayadan gələnOnun da hiyləyə kölgələnməsi...Ağlım kütləşəndə, gözüm yatanda –O səs – ürəyimin silkələnməsi!..
Ah körpə dostlarım, qönçə dostlarım!Bizim alnımız da qırışıb indi.O məktəb zənginə hicran qubarı,Sizin səsiniz də qarışıb indi.
O nəydi? Cilası torpaqdan gələnKöhnə bir kotanın polad tiyəsi.Ömrü gələcəyə qanadlandıran,Keçmişə tökülən səs fəvvarəsi...
25.III.1980
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sabir-rustemxanli-mekteb-zengi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Sıxıcı günlərin soyuğu bitdi,Ruhuma əl çəkdi ilıq bir səhər,
Yaşını deməTənziləyə*Ad günün mübarək sevncim, dərdim
Həyat səs imişDut... dut... dut...Telefonun o başında
BədahətənNaxçıvandan Hüseyn Cavidin məqbərəsinin açılışından qayıdarkən təyyarədə bu münasibətlə hərə bir bənd deməliydi. Mən də dedim:*Ulu Turan – ulu niyyət
Poems by other poets
Şiələr, qanə batıb ol şəhi-lövlak bu gün,Fatimə başın açib, sinə elər çak bu gün.
SaldınQanlı fələk, neyləmişdim sənə mən,Axırda məni yüz min bəlaya saldın,
BəniHikmətindən sual olmazSənsin kərəmlər kani.
Ay üzə-üzəAy ağalar, çeşmim yaşı sel oldu,Çalxanır sonalar ay üzə-üzə.