Kutaisi yaxınlığındakı Gelati monastırındaqədim Gəncə qapısını gördüm...

Salam, Gəncə qapısı,qürbətdəki qardaşım.Salam, duzum, çörəyim,poladlaşan göz yaşım!Əllərimin iziniitirməmiş qar, yağış.Həsrətli gözlərimsən! –düz səkkiz əsrdi ki,qapandığın olmamış...Səkkiz yüz ildi paslı,dəmir damarlarındanqan kimi axır həsrət.Yarım milyonluq şəhər,Şərqlə Qərb arasındaiqtişaşlı məmləkət...Önündə diz çökərdi,sənə səcdə qılardıcahangir də, kölə də.

O təntənə, o şöhrət.o zəlzələ, o qırğınruhundadır hələ də!

Salam, Gəncə qapısı,Nə Qurucu David var,nə qapı oğruları,Payız yarpaqlarıtəkbir küləyə bənd imiştalançı orduları...Amma sən yaşayırsan!Vaxtı, zoru, hiyləniyenən bir sərkərdə tək.Səhnələr dəyişsə də,dəyişməyən pərdətək!

Salam, Gəncə qapısı!Zəlzələnin altından,vuruşların odundanQalxdı, dikəldi yenəsənin doğma şəhərin!Yazıldı təzə-təzədəmir səhifələri.Ucaldı qədim Gəncə –ancaq daha divarsız,qapısız, darvazasız.Nəfəs dərmək istədizəlzələsiz, davasız.

Qanadı daha genişüfüqlərə sərili,Sinəsi əzəlkitəknamərdliyə gərilib.Min qonağın üzünəaçıla bilər hər günqapıları min yerdən.Yanaşı çinarlarıyaşıl darvazalardı –qalxır yerdən göyəcən!

Salam Gəncə qapısı!Sənin daş qulağındamilyon zınqırov səsi.Qapı desəm az olar,Sən mənim ürəyimin,ruhumun möcüzəsi!Bilmirəm nə vaxt açdımsəni, kimin üzünə?Fəlakətin üzünə,dərdin, qəmin üzünə...Bağlamaq çətin oldusonra açıq yolları.Nələr getdi, nə zamanhansı darvazalardan –“Vətən boyda bazardan”?Salam, Gəncə qapısı!Ürəyimdə heç kimingözünə görünməyənsehirli bir qapı var –sənin əksin, surətin!Ürəyimdə heç kimingözünə görünməyənsehirli bir divar var –başına dolanıbdırbu ulu məmləkətin!..

Kutaisi, 5.VI.1980

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets

Təbrizin qarəti

Gənə təqdiri-qəzadən belə fərman olduZəlzələ keçdi, vəli ayrıca dövran oldu

Arif2 min
Gəraylı: Səhər çağı ötən bülbül

Səhər çağı ötən bülbülSən ağlama mən ağlaram

Bulbul1 min
Deyişmə: Qış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səni

Qış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səni,Bir aylığa düz, Allahı sevərsən.

Shahverdi2 min
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 8

بدان که مجموع عالم بعضی ظاهر است و بعضی باطن. آنچه ظاهر است از عالم، افلاک است و عناصر و موالید؛ و آنچه باطن است از عالم، نفوس است و عقول و مردم را نیز ظاهری و باطنی هست، ظاهر چون بدن و باطن چون قوّت​ها که بدان ادراک اشیا کند مثل قوّت بینائی و شنوائی و گویائی و غیرهم و آنچه حق سبحانه و تعالی فرموده: «سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتّی یتبیّن لهم انّه الحق»؛ مراد از آفاق، عالم ظاهر است یعنی عالم اجسام و مراد از انفس، عالم باطن است یعنی عالم ارواح و آن آیات نزد محققان نُه آیت است که حق تعالی به موسی داده قوله تعالی: «ولقد آتینا موسی تسع آیات بینات». و ما نیز در این کتاب همان نه آیت را بیان کنیم در عالم ظاهر و باطن و عالم ظاهر را مُلک خوانیم و عالم باطن را ملکوت، پس بحقیقت آن آیات هجده باشد نه در عالم ملک و نه در عالم ملکوت.اکنون بدان که این نه آیت که در عالم مُلک است کدام است، از آن جمله یکی افلاک است و چهار عنصر و معدن و نبات و حیوان و انسان، و این نه آیت است در عالم مُلک. و همچنین نه آیت ملکوت یکی از آن جمله نفس کل است و او ملکوت افلاک است و چهار ملک مقربند چون جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و عزرائیل و این چهار، ملکوت چهار عناصرند. و ملکوت انسانی نفس او است و آن سه موالید را ملکوت هر یکی نفس ایشان است ونه آیات در عالم ملکوت به تمامی این است که گفته شد و چون گفته بودیم که آدم نسخه​ای است از مجموع عالم که هرچه در مجموع عالم است در آدم موجود است و ما این نه آیات ظاهر ونه آیات باطن در آدم بنمائیم.

Mahmoud ShabestariMasnavi11 min