شوق را شهپر توفیق سبکباری توستراه نزدیک فنا، دور ز خودداری توست

دامن دشت فنا پاکترست از کف دستسنگ اگر هست درین راه، گرانباری توست

چون پریشان نگذاریم قدم چون سیلاب؟لغزش ما به تمنای نگهداری توست

چون نگیرد نفس دام تو از کثرت صید؟خط آزادی کونین، گرفتاری توست

خواب در چشم مده راه به افسانه مرگکه شب کاکل او زنده ز بیداری توست

چون به خواری کشم ای عشق ز کوی تو قدم؟عزت روی زمین در قدم خواری توست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چشم بدبین به نی کلک تو صائب مرساد!خاک، گنجینه گوهر ز گهرباری توست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets