جوش می خشتی اگر از خم صهبا برداشتسقف این میکده را جوش من از جا برداشت

دست اگر در کمر کوه کند می گسلدزور شوقی که مرا سلسله از پا برداشت

شوری از ناله مجنون به بیابان افتادکه دل از سینه لیلی ره صحرا برداشت

من نه آنم که تراوش کند از من سخنیپرده از راز من آن آینه سیما برداشت

پای من بر سر گنج است به هر جا که رومتا که از خاک مرا آبله پا برداشت

چه ز اندیشه تجرید به خود می لرزی؟سوزنی بود درین راه، مسیحا برداشت

شرم اندیشه گداز تو که روزافزون باداز دل اهل هوس یاد تمنا برداشت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. طاقت دیدن همچشم که دارد صائب؟دید از دور مرا بلبل و غوغا برداشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern