مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشتمرا که مست و خرابم چه کعبه و چه کنشت

نخست پیر خرابات چون قلم قط زدبرات روزی ما بر لب پیاله نوشت

به آب شور مرا کعبه کی فریب دهد؟که مشربم شده خوگر به آب تلخ کنشت

به کلک قاعده دانی شکستگی مرسادکه توبه نامه ما با خط شکسته نوشت!

هزار بوسه سیراب می توان کردنلب پیاله گر افتد به دست ما لب کشت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مرا که واله آن چاک سینه ام صائبکجا گشاده شود دل ز کوچه باغ بهشت؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern