خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مراسیل نتواند ز جا کندن ز سنگینی مرا

بود بی رنگی ز آفت جوشن داودیمتخته مشق شکستن کرد رنگینی مرا

تا درین گلشن پر و بالم چو طوطی سبز شدغوطه در زنگ قساوت داد خودبینی مرا

شد به من آب حیات از خاکساری خوشگوارکرد دلسرد این سفال از کاسه چینی مرا

گر شد از شیرین زبانی قسمت طوطی شکرنیست جز جوش مگس حاصل ز شیرینی مرا

دیگران گر انتظار روز محشر می کشندمحنت فرداست نقد از عاقبت بینی مرا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از حیات رفته صائب حاصل من حسرت استنیست غیر از دست پرخاری ز گلچینی مرا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets