سبزه جوی شهد، نیشترستحقه سبز زهر، پرشکرست

چشم پوشیده پرده دار دل استلب خامش نگاهبان سرست

زهر چشمش میان خندیدنهمچو بادام تلخ در شکرست

هر چه غیر از شراب، بار دل استهر چه جز نغمه است دردسرست

موشکافی هنر نمی باشدچشم از عیب دوختن هنرست

میوه ای نیست به ز آزادینتوان گفت سرو بی ثمرست

(حقه سر به مهر آبله امخونی صد کلید نیشترست)

(نگه سیر چشم غواصمآبخوردم ز چشمه گهرست)

(در دیاری که ما ضعیفانیمشعله راچشم همت از شررست)

(خنده صبح حشر با آن شورشب ما را نمکچش سحرست)

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از رگ ابر کلک من صائبدامن روزگار پرگهرست

Arx kənarında hər ot neştərdir,Zəhəri yoxdu onun, şəkkərdir.

Gözü yumma ki, könül pərdələnər,Ağzını yum ki, daha behtərdir.

O gülən gözlərin də mənası var,Göz badamdır, gülüş də şəkkərdir.

Meyi iç, bir də nəğməyə qulaq as,Qalanı boş, gərəksiz işlərdir.

Tükü dəlmək hünər deyil əsla,Eybini kim görürsə, rəhbərdir.

Qəvvasın gözlərində nuram mən,İçdiyim çeşmə deyil, gövhərdir.

Biz yer üstündə zəif bəndələrik,Bəxtimiz şöləsi yox əxtərdir.

Nə gözəl nemət imiş azadlıq,O, gözəllikdə sərvə bənzərdir.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Çün buluddan qopardı öz qələmin,Saibin hər kəlamı gövhərdir.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring