تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح

شیر مست فیض شو از جوی شیر روشنشتا نگشته است از شفق چون دامن قصاب صبح

در وصال از عاشق صادق نمی داند اثرچون شکر در شیر، گردد محو در مهتاب صبح

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گر نداری زنده شب را از گرانخوابی چو شمعسبحه گردان شو ز اشک گرم در محراب صبح

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring