دیده چون تاب صفای آن بناگوش آورد؟شبنمی چون خرمن گل را در آغوش آورد؟

در گلستانی که شمشاد تو آید در خرامبهر سرو از طوق قمری حلقه گوش آورد

چشم ما بازیچه هر روی آتشناک نیستدیگ در یارا مگر خورشید در جوش آورد

موج اگر گاهی به ساحل می کشاند خویش رامی کشد میدان که دریا را در آغوش آورد

غنچه تصویر از مستی گریبان پاره کردتا دل افسرده ما را که در جوش آورد

از گلاب صبح محشر هم نمی آید به هوشهر که در آغوش یک شب آن برو دوش آورد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از ما ذوق ایام جوانی را مپرسکیست تا در خاطر آن خواب فراموش آورد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring