دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل می‌شودسنگ این مینای خالی پرتو مل می‌شود

ساحل دریای آشوب است ترک اختیارموج بر خاشاک از افتادگی پل می‌شود

در طریق ما که نعل واژگون خضر ره استبیشتر خون بر سر تیغ تغافل می‌شود

سیل را کوتاهی دیوار عاجز می‌کندسد راه دشمن غالب تحمل می‌شود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. پاک گردد هر که صائب دامن پاکان گرفتاشک شبنم سرخ‌رو از دامن گل می‌شود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring