در چراغ دیدهٔ من آب روغن می‌شودبخت چون باشد چراغ از آب روشن می‌شود

در تجرد رشته واری از تعلق سهل نیستسوزنی در راه عیسی سد آهن می‌شود

می‌توانم رفت سویش در لباس گردبادگر غبار دل چنین پیراهن تن می‌شود

دشمن آیینه‌بینش بود خط غباراز غبار خط او چون چشم روشن می‌شود؟

خونبهای لاله نتوان خواست از باد سحرخون عاشق کی و بال طرف دامن می‌شود؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از فریاد بلبل شد پریشان خاطرماین سزای آن که از گلخن به گلشن می‌شود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring