دل دیوانه من قابل زنجیر نبودورنه کوتاهی ازان زلف گرهگیر نبود

عمر مردم همه در پرده حیرانی رفتعالم خاک کم از عالم تصویر نبود

کار بر نعمت الوان جهان می شد تنگاگر از خوردن دل، دیده ما سیر نبود

وحشت آن به که ز تکرار دوبالا نشودخواب آشفته ما قابل تعبیر نبود

داشت تا شرم کرم راه سخن در دیوانعذر هرگز به پذیرایی تقصیر نبود

سر ازان بر خط تسلیم نهادیم که عشقدولتی بود که محتاج به تدبیر نبود

عشق برداشت ز کوچکدلی از خاک مراورنه ویرانه من قابل تعمیر نبود

بی تو گر روی به محراب نماز آوردمچون کمانخانه ابروی تو بی تیر نبود

شرح خط پیچ و خمی چند به گفتار افزودنقطه خال تو محتاج به تفسیر نبود

خشکی طالع ما سد سکندر گردیدورنه پستان نصیب اینهمه بی شیر نبود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ناله اهل جنون بود برون از پرگارصائب امروز که در حلقه زنجیر نبود

Bu dəli könlümü zəncirləmək asan olmaz,O qısa zülfə düyün vurmağa imkan olmaz.

Pərdə ardında keçib ömrümüz heyrətdə tamam,Torpağın aləminə, söylə, kim heyran olmaz?

Sənsiz o mehraba yüz tutsam, ibadət eləsəm,Qəlbimə qaşın oxu dəysə, pərişan olmaz.

Gücsüz idim, məni eşq qaldıra bildi yerdən,Yoxsa, viran ürəyin təmiri asan olmaz.

Səddi-İskəndər olubdu bu dönük taleyimiz,Qurumuş çay kimi südsüz belə püstan olmaz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Dəlilik zəncirinin dairəsin aşmış, inan,Yoxsa Saib kimi bun nalədə insan olmaz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love