صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیمشب سیه‌مست فنا بود که هشیار شدیم

پای ما نقطه‌صفت در گرو دامن بودبه تماشای تو سرگشته چو پرگار شدیم

به شکار آمده بودیم ز معمورهٔ قدسدانهٔ خال تو دیدیم گرفتار شدیم

در کف عقل کم از قطرهٔ شبنم بودیمکاوشی کرد جنون قلزم زخار شدیم

پای زنگار بر آیینهٔ ما می‌لغزدصیقلی بس که از آن آینه‌رخسار شدیم

نرود دیدهٔ شبنم به شکرخواب بهارعبث افسانه طراز دل بیدار شدیم

خانه‌پردازتر از سیل بهاران بودیملنگر انداخت خرد، خانه نگهدار شدیم

چون مؤذن سر تسبیح شماران بودیمگردشی کرد فلک، رشتهٔ زنار شدیم

جان به تاراج دهد خدمت سی‌روزهٔ عشققوت طالع ما بود که بیمار شدیم

عالم بی‌خبری طرفه بهشتی بوده استحیف و صد حیف که ما دیر خبردار شدیم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از کاسهٔ دریوزهٔ ما ریزد نورتا گدای در شه قاسم انوار شدیم

Sübh gözün açmamış idi hələ, bidar olduq,Gecə məst idi qara dəryada, hüşyar olduq.

Şikara gəlmiş idik biz bu müqəddəs məkana,O qara xalını gördükdə giriftar olduq.

Bixəbərlik özü bir cənnət imiş, bilməmişik,Heyf, səd heyf ki, biz sonra xəbərdar olduq.

Biz baxan ayinənin silməyə yox ehtiyacı,Çünki o aynasifət dilbərə biz yar olduq.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Şah Qasım Ənvara biz bəndəlik etdik, Saib,İnamım var, bu səbəbdəndi sənətkar olduq.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring