عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسددیری است پیک مصر به کنعان نمی‌رسد

Bir ömür səbr elədim, nameyi-canan gəlsin,Misirin elçisini gözlədi Kənan, gəlsin.

چشمی به داغ لاله عبث سرخ کرده‌ایمفیض سیاه کاسه به مهمان نمی‌رسد

Lalənin dağı ilə gözlərimiz qanla dolub,Gözləməzdi bu qara kasəni mehman, gəlsin.

دیروز سیل گریه ز طوفان گذشته بودامروز پیک اشک به مژگان نمی‌رسد

Göz yaşım axdı dünən, sel kimi tufan elədi,İndi bir damlaya həsrətdi bu müjgan, gəlsin.

در هیچ نشئه نیست که سیری نکرده‌ایمکیفیتی به صحبت مستان نمی‌رسد

Dünyanın nəşələrindən çoxunu gördüm, inan,İstərəm məclisimə yarımı məstan gəlsin.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با آن که حق اوست ادافهمی سخنصائب به شعر همچو ظفرخان نمی‌رسد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bu Zəfər xan kimi söz fəhm eləyən çox azdır,Saibi dinləməyə kaş belə insan gəlsin.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets